Art. 149. p.s. Działka zamienna jako przedmiot zasiedzenia

W wypadku gdy grunt został wniesiony przez posiadacza samoistnego, a do chwili ustania członkostwa zasiedzenie nie nastąpiło, przedmiotem dalszego zasiedzenia staje się działka zamienna.

Komentarz do Art. 149. ps

Przepis określa skutek szczególnej sytuacji związanej z gruntem wniesionym przez posiadacza samoistnego. Znaczenie mają tu dwa elementy występujące łącznie: po pierwsze, grunt został wniesiony przez osobę, która jest jego posiadaczem samoistnym, po drugie, do chwili ustania członkostwa nie doszło jeszcze do zasiedzenia. Jeżeli oba te warunki są spełnione, dalsze zasiedzenie nie dotyczy już pierwotnie wniesionego gruntu. Jego przedmiotem staje się działka zamienna.

Regulacja wskazuje więc moment i konsekwencję zmiany przedmiotu zasiedzenia. Momentem tym jest ustanie członkostwa, o ile wcześniej zasiedzenie nie nastąpiło. Przepis nie opisuje innych przesłanek zasiedzenia ani nie określa zasad wyznaczania działki zamiennej. Jego funkcja ogranicza się do przesądzenia, że w opisanym układzie dalsze zasiedzenie jest odnoszone do działki zamiennej, a nie do gruntu wniesionego pierwotnie.

W praktyce oznacza to, że samo wcześniejsze wniesienie gruntu przez posiadacza samoistnego nie prowadzi do zakończenia zasiedzenia, jeżeli do ustania członkostwa nie nastąpiło jego nabycie. Po ustaniu członkostwa przedmiot dalszego zasiedzenia zostaje jednak określony odmiennie. Dla oceny sytuacji decydujące są zatem: sposób wniesienia gruntu, status osoby jako posiadacza samoistnego, chwila ustania członkostwa oraz to, czy zasiedzenie nastąpiło przed tą chwilą.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 521.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 148. ps Art. 151. ps