Art. 50. Wynagrodzenie nadzorcy sądowego po jego śmierci

1. W przypadku śmierci nadzorcy sądowego roszczenie o należne mu wynagrodzenie należy do spadku po nim.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, sąd orzeka o wynagrodzeniu nadzorcy sądowego z urzędu.

Komentarz do Art. 50.

Przepis reguluje skutki śmierci nadzorcy sądowego w zakresie należnego mu wynagrodzenia. Obejmuje zatem sytuację, w której nadzorca zmarł, zanim rozstrzygnięto o przysługującej mu zapłacie albo zanim została ona wypłacona.

Zgodnie z ust. 1 roszczenie o należne wynagrodzenie wchodzi do spadku po nadzorcy sądowym. Oznacza to, że roszczenie to jest traktowane jako element praw majątkowych pozostawionych po zmarłym. Przepis nie przyznaje wynagrodzenia za sam fakt pełnienia funkcji, lecz odnosi się do wynagrodzenia, które jest już „należne” nadzorcy.

Ust. 2 określa sposób działania sądu w tej sytuacji. Jeżeli wystąpi przypadek opisany w ust. 1, sąd orzeka o wynagrodzeniu nadzorcy sądowego z urzędu. Rozstrzygnięcie w tym zakresie nie jest więc uzależnione od odrębnego wskazania w przepisie, że sąd ma działać na wniosek. Sąd powinien sam podjąć czynność polegającą na orzeczeniu o wynagrodzeniu.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na połączeniu dwóch kwestii: zachowania roszczenia o wynagrodzenie w spadku po zmarłym nadzorcy oraz obowiązku sądu do rozstrzygnięcia o tym wynagrodzeniu z urzędu. Śmierć nadzorcy nie powoduje więc pominięcia należnego mu wynagrodzenia, a jego rozstrzygnięcie następuje w trybie wskazanym w ust. 2.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 978.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 49.Art. 51.