Art. 231. Pokrywanie wydatków z zaliczki i dodatkowa zaliczka

1. Wydatki przyspieszonego postępowania układowego w pierwszej kolejności pokrywa się z zaliczki.

2. Sąd może żądać zaliczki na wydatki przyspieszonego postępowania układowego w kwocie przewyższającej sumę określoną w art. 230 pod rygorem umorzenia postępowania. Żądanie dodatkowej zaliczki nie wstrzymuje biegu postępowania.

3. Na postanowienie w przedmiocie zaliczki nie przysługuje zażalenie.

Komentarz do Art. 231.

Przepis określa zasady pokrywania wydatków w przyspieszonym postępowaniu układowym oraz skutki związane z żądaniem zaliczki przez sąd. W pierwszej kolejności wydatki postępowania są pokrywane z zaliczki. Oznacza to, że zaliczka stanowi źródło finansowania wydatków ponoszonych w toku tego postępowania.

Sąd może zażądać zaliczki w kwocie wyższej niż suma określona w art. 230. Takie żądanie jest powiązane z rygorem umorzenia postępowania, a więc brak wymaganej zaliczki może prowadzić do zakończenia postępowania w ten sposób. Przepis nie wskazuje dodatkowych przesłanek żądania wyższej zaliczki, określa natomiast jego możliwy skutek.

Istotne znaczenie ma również to, że żądanie dodatkowej zaliczki nie wstrzymuje biegu postępowania. Samo wystąpienie sądu o uzupełnienie środków nie powoduje zatem zatrzymania czynności podejmowanych w postępowaniu. Jednocześnie na postanowienie dotyczące zaliczki nie przysługuje zażalenie. Obejmuje to rozstrzygnięcie w przedmiocie zaliczki, w tym jej żądanie lub określenie jej wysokości. W praktyce przepis łączy więc finansowanie wydatków z możliwością żądania dodatkowych środków, przewiduje konsekwencję w postaci umorzenia postępowania oraz wyłącza zaskarżenie postanowienia w tej sprawie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 978.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 230.Art. 232.