Art. 188. Zażalenie wierzyciela nieobjętego układem częściowym

Na postanowienie o zatwierdzeniu układu częściowego zażalenie przysługuje również wierzycielowi nieobjętemu układem częściowym, przy czym może on wnosić wyłącznie zarzuty naruszenia art. 180 lub art. 183 ust. 1.

Komentarz do Art. 188.

Przepis określa, komu przysługuje zażalenie na postanowienie o zatwierdzeniu układu częściowego oraz jakie zarzuty mogą być w nim podnoszone. Uprawnienie to przyznano nie tylko wierzycielom objętym układem częściowym, lecz także wierzycielowi, który nie został nim objęty. Sformułowanie „również” wskazuje, że wierzyciel pozostający poza układem może zaskarżyć postanowienie mimo braku objęcia go jego postanowieniami.

Uprawnienie wierzyciela nieobjętego układem nie ma jednak nieograniczonego zakresu. Może on wnosić wyłącznie zarzuty naruszenia art. 180 lub art. 183 ust. 1. Oznacza to, że podstawą jego zażalenia mogą być tylko uchybienia związane z tymi konkretnie wskazanymi przepisami. Przepis nie przyznaje mu możliwości powoływania innych zarzutów w ramach zażalenia na postanowienie o zatwierdzeniu układu częściowego.

Znaczenie praktyczne regulacji polega więc na połączeniu dwóch rozwiązań: rozszerzeniu kręgu osób uprawnionych do zaskarżenia postanowienia oraz jednoczesnym ograniczeniu zakresu kontroli, której może żądać wierzyciel nieobjęty układem. Jego udział w postępowaniu zażaleniowym jest dopuszczalny, ale został powiązany wyłącznie z zarzutami naruszenia art. 180 lub art. 183 ust. 1. W konsekwencji sam fakt nieobjęcia układem nie otwiera drogi do kwestionowania postanowienia na dowolnej podstawie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 978.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 187.Art. 189.