Art. 167. Ochrona praw wierzyciela wobec zabezpieczeń osoby trzeciej

1. Układ nie narusza praw wierzyciela wobec poręczyciela oraz współdłużnika dłużnika ani praw wynikających z hipoteki, zastawu, zastawu skarbowego, zastawu rejestrowego lub hipoteki morskiej, jeżeli były one ustanowione na mieniu osoby trzeciej.

2. Do praw wynikających z przeniesienia na wierzyciela własności rzeczy, wierzytelności lub innego prawa w celu zabezpieczenia wierzytelności przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 167.

Przepis określa, w jakim zakresie układ wpływa na prawa wierzyciela związane z zabezpieczeniami oraz z odpowiedzialnością innych osób. Zgodnie z ust. 1 układ nie narusza praw wierzyciela wobec poręczyciela ani wobec współdłużnika dłużnika. Oznacza to, że zawarcie układu nie obejmuje tych praw samym faktem jego ustanowienia.

Ochroną objęto również prawa wynikające z określonych zabezpieczeń rzeczowych, jeżeli zabezpieczenia te zostały ustanowione na mieniu osoby trzeciej. Przepis wymienia hipotekę, zastaw, zastaw skarbowy, zastaw rejestrowy oraz hipotekę morską. Istotne jest więc nie tylko istnienie zabezpieczenia, lecz także to, że obciążone mienie należy do osoby innej niż dłużnik.

Ust. 2 rozszerza tę zasadę na prawa wynikające z przeniesienia na wierzyciela własności rzeczy, wierzytelności lub innego prawa w celu zabezpieczenia wierzytelności. Do takich praw przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, czyli z uwzględnieniem charakteru danego zabezpieczenia.

W praktyce regulacja rozdziela skutki układu wobec dłużnika od praw wierzyciela wobec osób trzecich i zabezpieczeń ustanowionych na ich mieniu. Sam układ nie narusza zatem praw wskazanych w przepisie, a szczególna ochrona obejmuje także zabezpieczenie polegające na przeniesieniu określonego prawa na wierzyciela.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 978.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 166.Art. 169.