Art. 1. Zakres regulacji dotyczącej układów i sanacji

Ustawa reguluje:

1) zawieranie przez dłużnika niewypłacalnego lub zagrożonego niewypłacalnością układu z wierzycielami oraz skutki układu;

2) przeprowadzanie działań sanacyjnych.

Komentarz do Art. 1.

Przepis określa podstawowy zakres ustawy. Wskazuje dwa główne obszary, które są nią regulowane: zawieranie układu z wierzycielami przez dłużnika niewypłacalnego lub zagrożonego niewypłacalnością oraz przeprowadzanie działań sanacyjnych.

Pierwszy z tych obszarów obejmuje zarówno samo zawarcie układu, jak i skutki układu. Oznacza to, że przepis odnosi się nie tylko do uzgodnienia między dłużnikiem a wierzycielami, lecz także do następstw, jakie wynikają z takiego układu. Warunkiem wskazanym w tym zakresie jest niewypłacalność dłużnika albo zagrożenie niewypłacalnością. Są to dwie alternatywne sytuacje, w których ustawa przewiduje regulację dotyczącą układu z wierzycielami.

Drugi obszar stanowią działania sanacyjne. Przepis wymienia je jako odrębną kategorię spraw objętych ustawą, nie określając w tym miejscu ich treści ani szczegółowego sposobu przeprowadzania.

Znaczenie praktyczne tego przepisu polega na wyznaczeniu granic regulacji. Pozwala on ustalić, że ustawa dotyczy przede wszystkim relacji między dłużnikiem a wierzycielami w związku z układem oraz działań sanacyjnych. Nie przedstawia jednak szczegółowych zasad postępowania, przesłanek innych niż wskazane wprost ani konkretnych skutków układu. Te elementy nie zostały uregulowane w przytoczonym przepisie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 978.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.