Art. 87aa. Grzywna za nieopuszczenie środka transportowego

1. Osoba, o której mowa w art. 15 ust. 2, która nie opuszcza środka transportowego na żądanie osoby upoważnionej przez przewoźnika, o której mowa w art. 15 ust. 2a, podlega karze grzywny nie niższej niż 500 zł.

2. Jeżeli czyn, o którym mowa w ust. 1, ma charakter chuligański, sprawca podlega karze grzywny nie niższej niż 2000 zł.

Komentarz do Art. 87aa.

Przepis określa odpowiedzialność za nieopuszczenie środka transportowego mimo żądania osoby upoważnionej przez przewoźnika. Dotyczy osoby wskazanej w art. 15 ust. 2 oraz żądania pochodzącego od osoby, o której mowa w art. 15 ust. 2a. Dla zastosowania przepisu konieczne jest więc wystąpienie dwóch elementów: osoba objęta regulacją nie opuszcza środka transportowego, a jednocześnie otrzymuje takie żądanie od osoby upoważnionej przez przewoźnika.

W ust. 1 przewidziano karę grzywny w wysokości nie niższej niż 500 zł. Sformułowanie to określa minimalny poziom grzywny, natomiast w tym przepisie nie wskazano jej górnej granicy. Odpowiedzialność wiąże się z samym zachowaniem opisanym w przepisie, czyli z pozostaniem w środku transportowym pomimo żądania jego opuszczenia.

Ust. 2 przewiduje surowszą minimalną grzywnę, jeżeli czyn ma charakter chuligański. W takim przypadku grzywna nie może być niższa niż 2000 zł. Przepis różnicuje zatem sankcję zależnie od charakteru czynu: przy podstawowej postaci naruszenia minimalna grzywna wynosi 500 zł, a przy czynie o charakterze chuligańskim 2000 zł. Rozwiązanie to ma praktyczne znaczenie przy ocenie wysokości kary, ponieważ ustalenie chuligańskiego charakteru czynu prowadzi do zastosowania wyższego minimum. surowość sankcji zależy od ustalonej postaci czynu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1262.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 87a.Art. 87b.