Art. 52. Należności ciążące na przesyłce

Przesyłkę, która nie nadeszła do miejsca przeznaczenia wskazanego w liście przewozowym w ciągu 30 dni od upływu terminu przewozu, uważa się za utraconą.

Komentarz do Art. 52.

Przepis określa, kiedy przesyłkę traktuje się jako utraconą, jeżeli nie dotarła do miejsca przeznaczenia wskazanego w liście przewozowym. Decydujące są dwa elementy: upływ terminu przewozu oraz dalsze 30 dni, w których przesyłka nadal nie nadejdzie do wskazanego miejsca.

Reguła działa więc dopiero po upływie terminu przewozu. Nie chodzi o 30 dni liczonych od chwili nadania przesyłki, lecz o 30 dni następujące po upływie terminu przewozu. Przykładowo, jeżeli termin przewozu upłynął, a przesyłka przez kolejne 30 dni nie dotarła do miejsca przeznaczenia określonego w liście przewozowym, na podstawie tego przepisu uważa się ją za utraconą.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wprowadzeniu jasnego punktu czasowego dla oceny, czy przesyłka pozostaje jedynie opóźniona, czy jest już traktowana jako utracona. Konieczne jest przy tym ustalenie terminu przewozu oraz sprawdzenie, czy przesyłka rzeczywiście nie nadeszła do miejsca wskazanego w liście przewozowym. Samo opóźnienie, bez upływu dodatkowych 30 dni, nie wystarcza do zastosowania tej reguły. Przepis nie uzależnia uznania przesyłki za utraconą od innych okoliczności, lecz wiąże je z miejscem przeznaczenia i określonym upływem czasu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1262.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 51.Art. 53.