Art. 25. Kwit bagażowy i zawarcie umowy

1. Kwit bagażowy powinien zawierać dane niezbędne do ustalenia tożsamości przesyłki oraz wysokość należności przewozowych.

2. Umowę przewozu przesyłki bagażowej uważa się za zawartą z chwilą przekazania przesyłki przewoźnikowi i przyjęcia przez podróżnego kwitu bagażowego.

Komentarz do Art. 25.

Przepis reguluje dwa podstawowe elementy przewozu przesyłki bagażowej: treść kwitu bagażowego oraz moment zawarcia umowy przewozu. Kwit powinien zawierać dane niezbędne do ustalenia tożsamości przesyłki, a także wysokość należności przewozowych. Oznacza to, że dokument ten ma obejmować zarówno informacje pozwalające powiązać go z konkretną przesyłką, jak i informację o kwocie należnej z tytułu przewozu. Przepis nie wskazuje szczegółowego katalogu tych danych, lecz posługuje się kryterium ich niezbędności dla ustalenia tożsamości przesyłki.

Umowa przewozu przesyłki bagażowej zostaje uznana za zawartą dopiero z chwilą spełnienia dwóch warunków. Po pierwsze, przesyłka musi zostać przekazana przewoźnikowi. Po drugie, podróżny musi przyjąć kwit bagażowy. Oba te zdarzenia są wskazane łącznie, dlatego samo przekazanie przesyłki albo samo przyjęcie kwitu nie wystarcza do uznania umowy za zawartą na podstawie tego przepisu.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na jasnym określeniu, jakie podstawowe informacje powinny znaleźć się w kwicie oraz kiedy następuje zawarcie umowy. Przepis łączy ten moment z faktycznym przekazaniem przesyłki przewoźnikowi i przyjęciem dokumentu przez podróżnego. Kwit bagażowy pełni więc funkcję dokumentu zawierającego dane identyfikujące przesyłkę i wysokość należności przewozowych, a jego przyjęcie jest jednym z elementów prowadzących do zawarcia umowy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1262.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 24.Art. 26.