Art. 49. Forma zawarcia małżeństwa

1. Forma zawarcia małżeństwa podlega prawu państwa, w którym jest ono zawierane.

2. Jeżeli małżeństwo zawierane jest poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, wystarczy zachowanie formy wymaganej przez prawo ojczyste obojga małżonków albo przez wspólne prawo miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu małżonków z chwili zawarcia małżeństwa.

Komentarz do Art. 49.

Przepis określa, jakie prawo decyduje o formie zawarcia małżeństwa, gdy małżeństwo ma związek z więcej niż jednym państwem. Zasadą jest stosowanie prawa państwa, w którym małżeństwo jest zawierane. Oznacza to, że o wymaganiach dotyczących formy czynności decyduje co do zasady miejsce zawarcia małżeństwa.

Ustęp 2 wprowadza szczególne rozwiązanie dla małżeństw zawieranych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W takim przypadku zachowanie formy przewidzianej przez prawo państwa, w którym małżeństwo jest zawierane, nie jest jedyną możliwością. Wystarczające może być również zachowanie formy wymaganej przez prawo ojczyste obojga małżonków. Alternatywnie można zastosować formę wynikającą ze wspólnego prawa miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu małżonków, ustalonego na chwilę zawarcia małżeństwa.

Przepis wskazuje więc trzy możliwe punkty odniesienia, zależnie od sytuacji: miejsce zawarcia małżeństwa, prawo ojczyste obojga małżonków oraz wspólne miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Dwa ostatnie rozwiązania dotyczą wyłącznie małżeństw zawieranych poza granicami Polski. Istotne jest także, że wspólne miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu ocenia się według stanu z chwili zawarcia małżeństwa. Regulacja dotyczy formy zawarcia małżeństwa, a nie innych przesłanek jego zawarcia ani skutków małżeństwa.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 503.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 48.Art. 50.