Art. 41. Prawa rzeczowe

1. Własność i inne prawa rzeczowe podlegają prawu państwa, w którym znajduje się ich przedmiot.

2. Nabycie i utrata własności, jak również nabycie i utrata oraz zmiana treści lub pierwszeństwa innych praw rzeczowych, podlegają prawu państwa, w którym przedmiot tych praw znajdował się w chwili, gdy nastąpiło zdarzenie pociągające za sobą wymienione skutki prawne.

Komentarz do Art. 41.

Przepis określa, jakie prawo państwa stosuje się do własności i innych praw rzeczowych, gdy ich przedmiot jest związany z określonym państwem. Podstawową regułę zawiera ust. 1: prawa rzeczowe podlegają prawu państwa, w którym znajduje się ich przedmiot. Decydujące znaczenie ma więc jego położenie, a nie samo miejsce zamieszkania lub siedziby osoby, której prawo przysługuje.

Ust. 2 odnosi tę zasadę do zdarzeń prowadzących do zmian w zakresie praw rzeczowych. Prawo państwa, w którym przedmiot praw znajdował się w chwili wystąpienia takiego zdarzenia, rozstrzyga o nabyciu i utracie własności, a także o nabyciu, utracie lub zmianie treści i pierwszeństwa innych praw rzeczowych. Chodzi zatem o ustalenie prawa właściwego dla momentu, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące określony skutek prawny, na przykład powstanie albo wygaśnięcie prawa.

Przepis rozdziela więc dwie kwestie. Po pierwsze, wskazuje prawo właściwe dla samego istnienia i zakresu praw rzeczowych, odwołując się do aktualnego położenia ich przedmiotu. Po drugie, przy zmianach tych praw nakazuje uwzględnić położenie przedmiotu w chwili zdarzenia powodującego zmianę. Ma to praktyczne znaczenie zwłaszcza wtedy, gdy położenie przedmiotu nie jest takie samo w chwili oceny prawa jak w chwili jego nabycia, utraty lub modyfikacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 503.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 40.Art. 42.