Art. 57. Utrata mocy dotychczasowej ustawy probierczej

Traci moc ustawa z dnia 3 kwietnia 1993 r. – Prawo probiercze (Dz. U. poz. 249, z późn. zm.).

Komentarz do Art. 57.

Przepis rozstrzyga o utracie mocy przez wcześniejszą ustawę regulującą prawo probiercze. Jego treść jest jednoznaczna: akt wskazany jako „Prawo probiercze” przestaje mieć moc obowiązującą. Oznacza to, że od momentu, w którym skutek ten nastąpi, nie stanowi on już obowiązującego aktu prawnego. Regulacja nie opisuje szczegółowych zasad uchylenia poszczególnych przepisów, nie wylicza wyjątków i nie różnicuje zakresu utraty mocy. Odnosi się do całej wskazanej ustawy, a nie do wybranych jednostek redakcyjnych lub pojedynczych unormowań. Przepis nie zawiera również innych rozstrzygnięć dotyczących praw i obowiązków podmiotów, procedur probierczych ani organów właściwych w tych sprawach. Jego znaczenie praktyczne polega zatem na formalnym zakończeniu obowiązywania wcześniejszej regulacji. Przy odczytywaniu przepisu istotne jest rozróżnienie między samym wskazaniem aktu, który traci moc, a treścią regulacji dotyczących prawa probierczego, których ten przepis nie przedstawia. Nie ustanawia on nowych wymagań ani nie opisuje sposobu wykonywania czynności probierczych. Ogranicza się do przesądzenia, że wymieniona ustawa nie pozostaje już w mocy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 529.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

probiercze prawo

Art. 56.Art. 58.