Art. 23. Określanie zawartości metalu szlachetnego próbą

Zawartość metalu szlachetnego w wyrobie określa się próbą. Wyrób odpowiada danej próbie, jeżeli zawartość metalu szlachetnego nie jest mniejsza od przewidzianej dla danej próby.

Komentarz do Art. 23.

Przepis określa, w jaki sposób ustala się zawartość metalu szlachetnego w wyrobie. Podstawą jest próba, która pełni funkcję miary zawartości tego metalu. Oznacza to, że ocena wyrobu nie opiera się na dowolnym określeniu jego składu, lecz na odniesieniu go do konkretnej próby.

Kluczowe znaczenie ma warunek minimalnej zawartości. Wyrób odpowiada danej próbie wtedy, gdy zawartość metalu szlachetnego jest nie mniejsza od wartości przewidzianej dla tej próby. Przepis ustanawia więc zasadę, zgodnie z którą osiągnięcie lub przekroczenie wymaganej zawartości jest wystarczające do uznania wyrobu za odpowiadający danej próbie. Nie jest wymagane, aby zawartość była dokładnie równa wartości przewidzianej dla próby, ponieważ dopuszczone jest także jej przekroczenie.

W praktyce przepis wyznacza prosty sposób oceny zgodności wyrobu z określoną próbą. Konieczne jest ustalenie zawartości metalu szlachetnego, a następnie porównanie jej z poziomem przewidzianym dla danej próby. Wynik tego porównania przesądza, czy wyrób spełnia kryterium odpowiadania tej próbie. Jeżeli zawartość jest niższa od wymaganej, wyrób nie odpowiada danej próbie. Przepis wiąże zatem próbę bezpośrednio z minimalną zawartością metalu szlachetnego w wyrobie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 529.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 22.Art. 24.