Art. 34. Utrata urzędu i stanowiska sędziego wskutek orzeczenia

§ 1. Prawomocny wyrok sądu dyscyplinarnego o złożeniu sędziego z urzędu oraz prawomocne orzeczenie sądu orzekające środek karny w postaci pozbawienia praw publicznych lub zakazu zajmowania stanowiska sędziego pociąga za sobą, z mocy prawa, utratę urzędu i stanowiska sędziego; stosunek służbowy sędziego wygasa z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia lub wyroku.

§ 2. O wygaśnięciu stosunku służbowego, o którym mowa w § 1, sędziego zawiadamia Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.

Komentarz do Art. 34.

Przepis określa skutki prawomocnych rozstrzygnięć, które pozbawiają sędziego urzędu albo uniemożliwiają mu dalsze zajmowanie stanowiska. Dotyczy dwóch sytuacji: prawomocnego wyroku dyscyplinarnego o złożeniu sędziego z urzędu oraz prawomocnego orzeczenia przewidującego środek karny w postaci pozbawienia praw publicznych lub zakazu zajmowania stanowiska sędziego.

W obu przypadkach konsekwencje powstają z mocy prawa. Oznacza to, że utrata urzędu i stanowiska sędziego wynika bezpośrednio z uprawomocnienia się odpowiedniego rozstrzygnięcia. Nie jest potrzebne dodatkowe rozstrzygnięcie dotyczące samej utraty urzędu. Równocześnie, z chwilą uprawomocnienia się wyroku lub orzeczenia, wygasa stosunek służbowy sędziego.

Przepis rozdziela skutek prawny od czynności informacyjnej. Wygaśnięcie stosunku służbowego następuje automatycznie w chwili wskazanej w § 1, natomiast sędzia powinien zostać o tym zawiadomiony. Obowiązek zawiadomienia spoczywa na Ministrze Sprawiedliwości, który wykonuje go w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej. W praktyce regulacja wskazuje więc zarówno zamknięty katalog rozstrzygnięć prowadzących do utraty urzędu, jak i moment ustania stosunku służbowego oraz organ odpowiedzialny za przekazanie tej informacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 753.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 33.Art. 35.