Art. 31. Nieusuwalność sędziów ze stanowiska

Sędziowie są nieusuwalni ze swojego stanowiska, z wyjątkiem wypadków przewidzianych w ustawie.

Komentarz do Art. 31.

Przepis ustanawia zasadę nieusuwalności sędziów ze stanowiska. Oznacza to, że sędzia co do zasady zachowuje swoje stanowisko i nie może zostać z niego usunięty w sposób dowolny. Nieusuwalność stanowi podstawową gwarancję trwałości pełnienia funkcji sędziego, ponieważ ogranicza możliwość zakończenia jej sprawowania wyłącznie do sytuacji, które zostały przewidziane w ustawie.

Zasada ta nie ma charakteru całkowicie bezwzględnego. Przepis wyraźnie dopuszcza wyjątki, ale tylko wtedy, gdy wynikają one z ustawy. Oznacza to, że samo istnienie wyjątkowej sytuacji nie wystarcza, jeżeli nie została ona określona w odpowiednich przepisach ustawowych. Jednocześnie art. 31 nie wskazuje, jakie konkretnie są to wypadki, ani nie opisuje procedury usunięcia sędziego. Jego treść ogranicza się do ustanowienia ochrony stanowiska oraz zastrzeżenia, że odstępstwo od niej wymaga podstawy ustawowej.

W praktyce przepis wyznacza granicę dla działań prowadzących do pozbawienia sędziego stanowiska. Regułą jest pozostawanie sędziego na stanowisku, a wyjątkiem jego usunięcie w przypadkach określonych w ustawie. Dzięki temu kwestia usunięcia sędziego nie może być kształtowana wyłącznie na podstawie uznania lub decyzji niewynikającej z ustawy. Przepis rozstrzyga więc przede wszystkim o randze ochrony stanowiska sędziego i o konieczności ustawowego uregulowania każdego wyjątku od tej ochrony.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 753.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

sędziowie

Art. 30.Art. 32.