Art. 16. Zakaz ingerencji nadzoru w niezawisłość sędziowską

Czynności z zakresu nadzoru i administracji sądowej, o których mowa w art. 5 § 2 i 3, art. 14 § 1 i 3 oraz w art. 15, nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której sędziowie są niezawiśli.

Komentarz do Art. 16.

Przepis wyznacza granicę między wykonywaniem nadzoru i administracji sądowej a niezawisłością sędziów. Obejmuje czynności wskazane w art. 5 § 2 i 3, art. 14 § 1 i 3 oraz w art. 15. Zakaz jest sformułowany szeroko: czynności te „nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której sędziowie są niezawiśli”.

Oznacza to, że samo zakwalifikowanie określonej czynności jako związanej z nadzorem albo administracją sądową nie uzasadnia ingerencji w obszar niezawisłości. Dopuszczalność takich działań jest ograniczona ich przedmiotem, muszą one pozostawać poza dziedziną, w której sędziowie korzystają z niezawisłości. Przepis nie opisuje szczegółowo poszczególnych czynności ani nie wskazuje dodatkowych przesłanek, lecz ustanawia nadrzędną zasadę, którą należy uwzględniać przy ich wykonywaniu.

Znaczenie praktyczne art. 16 polega na ochronie samodzielności sędziów przed ingerencją wynikającą z działań nadzorczych lub administracyjnych. Czynności wymienione przez odesłanie do innych przepisów nie mogą być wykorzystywane w sposób prowadzący do wejścia w sferę niezawisłości. Przepis pełni więc funkcję ograniczającą, wskazując, że nadzór i administracja sądowa mają swoje granice, a ich przekroczenie następuje wtedy, gdy obejmują dziedzinę objętą niezawisłością sędziów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 753.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

sędziowie

Art. 15.Art. 17.