Art. 7. Nadzór Sądu Najwyższego nad orzekaniem sądów

Nadzór nad działalnością sądów w zakresie orzekania sprawuje Sąd Najwyższy, w trybie określonym ustawami.

Komentarz do Art. 7.

Przepis określa, kto sprawuje nadzór nad działalnością sądów w zakresie orzekania oraz w jaki sposób nadzór ten ma być wykonywany. Podmiotem wskazanym wprost jest Sąd Najwyższy, a przedmiot nadzoru ograniczono do działalności sądów związanej z orzekaniem. Oznacza to, że regulacja odnosi się do tej sfery funkcjonowania sądów, która dotyczy wydawania rozstrzygnięć.

Istotnym elementem przepisu jest odesłanie do trybu określonego ustawami. Sam art. 7 wskazuje więc organ sprawujący nadzór i zakres jego działania, ale nie opisuje szczegółowo procedury wykonywania tego nadzoru. Sposób postępowania w tym zakresie ma wynikać z innych ustaw. Przepis nie wymienia konkretnych czynności Sądu Najwyższego ani nie określa szczegółowych etapów nadzoru.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na przypisaniu Sądowi Najwyższemu funkcji nadzorczej wobec działalności sądów dotyczącej orzekania, przy jednoczesnym uzależnieniu wykonywania tej funkcji od trybu ustanowionego w ustawach. Dzięki temu art. 7 wyznacza podstawowe ramy instytucjonalne i przedmiotowe nadzoru, pozostawiając unormowanie jego procedury przepisom ustawowym. Wykładnia tego przepisu wymaga zatem uwzględnienia dwóch jego elementów, wskazania Sądu Najwyższego jako organu nadzoru oraz ograniczenia nadzoru do działalności sądów w zakresie orzekania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1070.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

nadzór

Art. 6.Art. 8.