Art. 211. Utrata mocy ustawy i zachowanie aktów wydanych w celu jej wykonania

§ 1. Traci moc ustawa z dnia 20 czerwca 1985 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 1994 r. poz. 25, z późn. zm.).

§ 2. Zachowują moc akty prawne wydane w celu wykonania ustawy, o której mowa w § 1, o ile nie są sprzeczne z ustawą.

Komentarz do Art. 211.

Przepis rozstrzyga o skutkach zastąpienia wcześniejszej ustawy regulującej ustrój sądów powszechnych. W § 1 wskazano, że traci ona moc, czyli przestaje być podstawą obowiązywania zawartych w niej regulacji. Jest to zasadnicza konsekwencja przepisu: dotychczasowa ustawa zostaje usunięta z systemu obowiązujących przepisów.

§ 2 ustanawia jednocześnie zasadę zachowania mocy aktów prawnych wydanych w celu wykonania uchylonej ustawy. Nie obejmuje to jednak wszystkich takich aktów bez wyjątku. Warunkiem ich dalszego obowiązywania jest brak sprzeczności z ustawą. Oznacza to, że zachowanie mocy ma charakter warunkowy, a akty wykonawcze pozostają skuteczne tylko w zakresie zgodnym z nową ustawą.

W praktyce przepis łączy więc dwa rozwiązania: uchylenie wcześniejszej ustawy oraz pozostawienie w mocy powiązanych z nią aktów prawnych, o ile ich treść nie koliduje z ustawą. Dzięki temu samo uchylenie ustawy nie prowadzi automatycznie do wygaśnięcia wszystkich aktów wydanych w celu jej wykonania. Jednocześnie pierwszeństwo ma zgodność z ustawą, a akt sprzeczny z jej regulacją nie korzysta z zachowania mocy przewidzianego w § 2. Przepis wyznacza tym samym granicę dalszego obowiązywania wcześniejszych regulacji wykonawczych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1070.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 207.Art. 212.