Art. 173. Diety i zwrot kosztów dla ławników zamiejscowych

Ławnicy zamieszkali poza siedzibą sądu otrzymują diety oraz zwrot kosztów przejazdu i noclegu według zasad ustalonych w tym zakresie dla sędziów.

Komentarz do Art. 173.

Przepis określa zasady pokrywania określonych należności związanych z udziałem ławników w działalności sądu, jeżeli ich miejsce zamieszkania znajduje się poza siedzibą sądu. W takiej sytuacji ławnicy otrzymują trzy rodzaje świadczeń:

diety,
zwrot kosztów przejazdu,
zwrot kosztów noclegu.

Warunkiem zastosowania przepisu jest zamieszkiwanie poza siedzibą sądu. Przepis nie uzależnia tych świadczeń od wskazanej w nim długości przejazdu, liczby posiedzeń ani od innych dodatkowych okoliczności. Nie określa też samodzielnie wysokości diet, zakresu zwracanych kosztów ani sposobu ich rozliczania. W tych kwestiach odsyła do „zasad ustalonych w tym zakresie dla sędziów”.

Odesłanie oznacza, że przy ustalaniu należności ławników należy stosować zasady przewidziane dla sędziów w odniesieniu do diet oraz kosztów przejazdu i noclegu. Przepis nie tworzy więc odrębnego, szczegółowego systemu rozliczeń dla ławników, lecz wiąże te rozliczenia z zasadami już ustalonymi dla sędziów. Znaczenie praktyczne regulacji polega na zapewnieniu, że wykonywanie obowiązków przez ławnika mieszkającego poza siedzibą sądu obejmuje także rozliczenie wskazanych wydatków oraz diet na podstawie określonego wzorca. W samym przepisie nie wskazano jednak organu dokonującego wypłaty, terminów wypłaty ani dokumentów wymaganych do zwrotu kosztów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1070.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

ławnicy

Art. 172.Art. 174.