Art. 106z. Urlop dla poratowania zdrowia asesora sądowego

§ 1. Asesorowi sądowemu można udzielić płatnego urlopu dla poratowania zdrowia w celu przeprowadzenia zaleconego leczenia, jeżeli leczenie to wymaga powstrzymania się od pełnienia służby.

§ 2. Urlop dla poratowania zdrowia nie może przekraczać sześciu miesięcy.

§ 3. Urlopu dla poratowania zdrowia udziela Minister Sprawiedliwości.

§ 4. W przypadku odmowy udzielenia urlopu dla poratowania zdrowia asesorowi sądowemu przysługuje w terminie 14 dni od dnia otrzymania odmowy odwołanie do Sądu Najwyższego.

Komentarz do Art. 106z.

Przepis określa zasady udzielania asesorowi sądowemu płatnego urlopu dla poratowania zdrowia. Urlop ten może zostać udzielony w celu przeprowadzenia zaleconego leczenia, jeżeli leczenie wymaga powstrzymania się od pełnienia służby. Oznacza to, że samo leczenie nie jest jedyną przesłanką urlopu, ponieważ dodatkowo musi ono wymagać czasowego zaprzestania pełnienia służby.

Urlop ma charakter płatny, a jego maksymalny wymiar wynosi sześć miesięcy. Przepis wskazuje jednocześnie, że urlopu udziela Minister Sprawiedliwości. Regulacja określa więc zarówno cel urlopu i warunek jego udzielenia, jak również organ właściwy do podjęcia decyzji oraz górną granicę jego długości.

W przypadku odmowy asesorowi sądowemu przysługuje odwołanie do Sądu Najwyższego. Można je wnieść w terminie 14 dni od dnia otrzymania odmowy. Termin ten jest związany z faktycznym otrzymaniem rozstrzygnięcia o odmowie, a przepis nie przewiduje innego początku jego biegu. W praktyce art. 106z zapewnia zatem możliwość czasowego odsunięcia od pełnienia służby na czas zaleconego leczenia, przy zachowaniu płatności urlopu, a także określa formalną drogę zakwestionowania odmowy jego udzielenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1070.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 106y.Art. 106za.