Art. 4. p.u.s.a. Zasada niezawisłości sędziowskiej

Sędziowie sądów administracyjnych i asesorzy sądowi w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom.

Komentarz do Art. 4. pusa

Przepis ustanawia zasadę niezawisłości sędziów sądów administracyjnych oraz asesorów sądowych w sprawowaniu urzędu. Obejmuje więc dwie kategorie osób: sędziów i asesorów, a także sytuacje związane z wykonywaniem przez nich powierzonych funkcji. Niezawisłość nie jest tu przedstawiona jako ogólna cecha osoby, lecz jako zasada dotycząca sprawowania urzędu.

Kluczowe znaczenie ma określenie, że sędziowie i asesorzy „podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom”. Przepis wskazuje tym samym wyłączną podstawę, której mają być podporządkowani przy wykonywaniu swoich funkcji. Nie wymienia innych podmiotów ani źródeł, którym mieliby podlegać w tym zakresie. Zestawienie niezawisłości z podleganiem wyłącznie Konstytucji i ustawom wyznacza konstytucyjny i ustawowy charakter ich działania.

W praktyce regulacja określa podstawowe ramy wykonywania urzędu. Sędzia i asesor sądowy powinni sprawować go niezawiśle, a więc bez podporządkowania innym niż wskazane w przepisie podstawom. Jednocześnie przepis nie znosi związania Konstytucją i ustawami, lecz wyraźnie je potwierdza. Ochrona niezawisłości nie oznacza zatem swobody działania poza prawem, ale wykonywanie urzędu w warunkach niezależności i przy podporządkowaniu wyłącznie aktom wskazanym w tym przepisie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1267.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3. pusa Art. 5. pusa