Art. 6. Dobrowolność członkostwa i zakaz bezwzględnego posłuszeństwa

1. Tworzenie stowarzyszeń przyjmujących zasadę bezwzględnego posłuszeństwa ich członków wobec władz stowarzyszenia jest zakazane.

2. Nikogo nie wolno zmuszać do udziału w stowarzyszeniu lub ograniczać jego prawa do wystąpienia ze stowarzyszenia. Nikt nie może ponosić ujemnych następstw z powodu przynależności do stowarzyszenia albo pozostawania poza nim.

Komentarz do Art. 6.

Przepis ustanawia podstawowe gwarancje dobrowolności członkostwa w stowarzyszeniu oraz zakazuje podporządkowania członków władzom organizacji w sposób bezwzględny. Jego celem jest ochrona samodzielności osób należących do stowarzyszenia, a także osób, które nie chcą do niego przystąpić.

Zgodnie z ust. 1 zakazane jest tworzenie stowarzyszeń, w których obowiązuje zasada bezwzględnego posłuszeństwa członków wobec władz stowarzyszenia. Oznacza to, że sama konstrukcja organizacji nie może opierać się na całkowitym i bezwarunkowym podporządkowaniu członków decyzjom władz.

Ust. 2 potwierdza, że udział w stowarzyszeniu musi być dobrowolny. Nikogo nie wolno zmuszać ani do przystąpienia, ani do pozostawania w stowarzyszeniu. Każdy ma również prawo wystąpić ze stowarzyszenia, a korzystanie z tego prawa nie może być ograniczane. Przepis chroni ponadto przed negatywnymi konsekwencjami zarówno samej przynależności, jak i pozostawania poza stowarzyszeniem.

W znaczeniu praktycznym regulacja wyznacza granice działania władz stowarzyszenia i relacji między organizacją a jej członkami. Członkostwo nie może być wymuszane, a wewnętrzne zasady nie mogą prowadzić do ustanowienia bezwzględnego posłuszeństwa. Ochrona obejmuje także osoby niebędące członkami, jeżeli z powodu pozostawania poza stowarzyszeniem mogłyby spotkać się z ujemnymi następstwami.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1989 r. poz. 104.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

stowarzyszenia

Art. 5.Art. 7.