Art. 56. Utrata mocy dotychczasowych przepisów o stowarzyszeniach

Tracą moc:

1) rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1932 r. − Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. poz. 808, z późn. zm.), z zastrzeżeniem art. 51 niniejszej ustawy;

2) dekret z dnia 5 sierpnia 1949 r. o zmianie niektórych przepisów prawa o stowarzyszeniach (Dz. U. poz. 335), z wyjątkiem art. 2 ust. 2 lit. a i c.

Komentarz do Art. 56.

Przepis określa, które wcześniejsze akty prawne dotyczące stowarzyszeń tracą moc w związku z wejściem w życie ustawy. Obejmuje on dwa wskazane akty: rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej „Prawo o stowarzyszeniach” oraz dekret o zmianie niektórych przepisów prawa o stowarzyszeniach. Skutek ten nie ma jednak charakteru całkowitego w odniesieniu do wszystkich regulacji tych aktów.

W przypadku rozporządzenia utrata mocy następuje z zastrzeżeniem art. 51 niniejszej ustawy. Oznacza to, że zakres skutku przewidzianego w art. 56 należy odczytywać łącznie z rozwiązaniem zawartym w art. 51. Sam art. 56 nie opisuje tego rozwiązania, lecz wyraźnie wskazuje, że stanowi ono ograniczenie albo warunek utraty mocy rozporządzenia.

W przypadku dekretu przewidziano konkretny wyjątek. Utrata mocy nie obejmuje art. 2 ust. 2 lit. a i c tego dekretu. Te jednostki redakcyjne zostały wyłączone spod skutku przepisu, dlatego art. 56 nie pozbawia ich mocy. Pozostała część dekretu, zgodnie z jego treścią, traci moc.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na uporządkowaniu obowiązujących podstaw prawnych. Wskazuje on, że wymienione wcześniejsze akty nie pozostają w całości źródłem regulacji, a jednocześnie zachowuje wyraźnie wskazane ograniczenia, czyli odesłanie do art. 51 oraz wyjątek dotyczący art. 2 ust. 2 lit. a i c dekretu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1989 r. poz. 104.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 55.Art. 57.