Art. 43. Odpowiednie stosowanie przepisów ustawy do stowarzyszenia zwykłego

W sprawach nieuregulowanych odmiennie w tym rozdziale do stowarzyszenia zwykłego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy, z tym że:

1) nie stosuje się przepisów art. 9–12, art. 16, art. 17, art. 20–22 oraz art. 27;

2) ilekroć w ustawie jest mowa o statucie, należy przez to rozumieć regulamin stowarzyszenia zwykłego.

Komentarz do Art. 43.

Przepis określa, jakie zasady stosuje się do stowarzyszenia zwykłego w sprawach, których odmiennie nie uregulowano w tym rozdziale. Co do zasady odsyła więc do pozostałych przepisów ustawy, ale z wyraźnie wskazanymi ograniczeniami. Nie stosuje się przepisów art. 9-12, art. 16, art. 17, art. 20-22 oraz art. 27. Oznacza to, że regulacja dotycząca stowarzyszenia zwykłego nie jest prostym odesłaniem do całej ustawy, lecz wymaga pominięcia przepisów wymienionych w art. 43 pkt 1.

Druga zasada dotyczy terminologii używanej w ustawie. Jeżeli w przepisach ustawy występuje pojęcie „statut”, w odniesieniu do stowarzyszenia zwykłego należy je rozumieć jako „regulamin stowarzyszenia zwykłego”. Przepis nie ustanawia zatem dodatkowego wymogu posługiwania się statutem, lecz wskazuje, jaki dokument należy uznawać za jego odpowiednik w ramach tej formy stowarzyszenia.

Znaczenie praktyczne art. 43 polega na wyznaczeniu reguły interpretacyjnej i zakresu odpowiedniego stosowania ustawy. Najpierw należy ustalić, czy dana kwestia została odmiennie uregulowana w tym rozdziale. Jeżeli nie, stosuje się odpowiednie przepisy ustawy, z pominięciem katalogu wskazanego w pkt 1, a każde odwołanie do statutu odczytuje się jako odwołanie do regulaminu stowarzyszenia zwykłego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1989 r. poz. 104.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 42e.Art. 44.