Art. 26. Grzywna za niewykonanie żądań organu nadzorującego

W przypadku niezastosowania się stowarzyszenia do żądań określonych w art. 25 ust. 2 sąd, na wniosek organu nadzorującego, może nałożyć grzywnę w wysokości jednorazowo nieprzekraczającej 5000 zł. Od grzywny można zwolnić, jeżeli po jej wymierzeniu stowarzyszenie niezwłocznie zastosuje się do żądań organu nadzorującego. Stowarzyszenie, w terminie 7 dni, może wystąpić do sądu o zwolnienie od grzywny.

Komentarz do Art. 26.

Przepis określa konsekwencje niezastosowania się stowarzyszenia do żądań wskazanych w art. 25 ust. 2. Jeżeli stowarzyszenie nie wykonuje tych żądań, sąd może, na wniosek organu nadzorującego, nałożyć na nie grzywnę. Nie jest to sankcja nakładana automatycznie, ponieważ przepis pozostawia sądowi możliwość, a nie obowiązek jej wymierzenia. Jednorazowa wysokość grzywny nie może przekroczyć 5000 zł.

Regulacja przewiduje również możliwość zwolnienia od grzywny. Jest ono dopuszczalne wtedy, gdy po wymierzeniu grzywny stowarzyszenie niezwłocznie zastosuje się do żądań organu nadzorującego. Oznacza to, że wykonanie tych żądań po nałożeniu sankcji może mieć wpływ na dalsze jej obowiązywanie, ale samo zwolnienie wymaga rozstrzygnięcia sądu.

Stowarzyszenie może wystąpić do sądu o zwolnienie od grzywny w terminie 7 dni. Przepis wskazuje więc zarówno maksymalny poziom jednorazowej sankcji, jak i mechanizm umożliwiający odstąpienie od jej dalszego stosowania po wykonaniu żądań. W praktyce znaczenie mają trzy elementy: wcześniejsze niezastosowanie się do żądań z art. 25 ust. 2, wniosek organu nadzorującego oraz późniejsze, niezwłoczne wykonanie tych żądań przez stowarzyszenie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1989 r. poz. 104.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

stowarzyszenia

Art. 25a.Art. 27.