Art. 42. p.r.d. Poruszanie się niewidomych; biała laska

Niewidomy podczas samodzielnego poruszania się po drodze jest obowiązany nieść białą laskę w sposób widoczny dla innych uczestników ruchu.

Komentarz do Art. 42. prd

Przepis określa szczególny obowiązek osoby niewidomej, która samodzielnie porusza się po drodze. W takiej sytuacji musi ona nieść białą laskę, a sposób jej niesienia powinien zapewniać, że będzie ona widoczna dla innych uczestników ruchu.

Obowiązek powstaje wtedy, gdy łącznie występują wskazane w przepisie okoliczności: osoba jest niewidoma, porusza się samodzielnie oraz znajduje się na drodze. Przepis nie odnosi tego obowiązku do każdej osoby niewidomej w każdej sytuacji, lecz wiąże go konkretnie z samodzielnym poruszaniem się po drodze.

Istotne są dwa elementy. Po pierwsze, biała laska musi być niesiona, a więc nie wystarczy samo jej posiadanie. Po drugie, ma być niesiona „w sposób widoczny dla innych uczestników ruchu”. Widoczność jest zatem częścią obowiązku, obok samego niesienia laski. Regulacja wskazuje w ten sposób zarówno wymagane wyposażenie, jak i sposób jego użycia podczas poruszania się po drodze.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ustanowieniu jasnej, możliwej do rozpoznania zasady zachowania w ruchu drogowym. Biała laska niesiona w widoczny sposób pozwala innym uczestnikom ruchu dostrzec okoliczność, do której odnosi się przepis, czyli samodzielne poruszanie się po drodze przez osobę niewidomą. Zakres regulacji jest ograniczony do tego obowiązku i nie określa innych zasad zachowania tej osoby ani innych uczestników ruchu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1251.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 41. prd Art. 43. prd