Art. 4. p.r.d. Zasada ograniczonego zaufania (zasada względnej ufności)

Uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze mają prawo liczyć, że inni uczestnicy tego ruchu przestrzegają przepisów ruchu drogowego, chyba że okoliczności wskazują na możliwość odmiennego ich zachowania.

Komentarz do Art. 4. prd

Przepis określa zasadę zaufania w ruchu drogowym. Uczestnik ruchu oraz każda inna osoba znajdująca się na drodze mogą zakładać, że pozostali uczestnicy przestrzegają przepisów ruchu drogowego. Obejmuje to oczekiwanie, że zachowanie innych osób będzie zgodne z regułami obowiązującymi w ruchu drogowym.

Zasada ta nie ma jednak charakteru bezwarunkowego. Wyjątek zachodzi wtedy, gdy okoliczności wskazują na możliwość odmiennego zachowania innego uczestnika ruchu. W takiej sytuacji nie można opierać się wyłącznie na założeniu, że przepisy zostaną przez tę osobę zachowane. Sam przepis nie wylicza tych okoliczności, lecz wskazuje, że muszą one wynikać z określonej sytuacji i sygnalizować możliwość zachowania niezgodnego z przepisami.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wyznaczeniu granicy między uzasadnionym oczekiwaniem prawidłowego zachowania innych osób a sytuacją, w której takie oczekiwanie zostaje osłabione. Przepis odnosi się zarówno do relacji między uczestnikami ruchu, jak i do położenia innych osób znajdujących się na drodze. Nie ustanawia uprawnienia do ignorowania zasad ruchu drogowego, lecz określa, kiedy można liczyć na ich przestrzeganie przez innych, a kiedy okoliczności wskazują na potrzebę uwzględnienia odmiennego zachowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1251.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3. prd Art. 5. prd