Art. 95f. p.p. Właściwość Prokuratora Generalnego

Prokurator Generalny jest organem właściwym do podjęcia czynności określonych w art. 13 ust. 2 oraz art. 17 ust. 4 i 5 rozporządzenia 2017/1939.

Komentarz do Art. 95f. pp

Przepis wskazuje organ właściwy do podejmowania określonych czynności związanych z rozporządzeniem 2017/1939. Funkcję tę przypisuje Prokuratorowi Generalnemu, który jest właściwy do podjęcia czynności określonych w art. 13 ust. 2 oraz art. 17 ust. 4 i 5 tego rozporządzenia.

Regulacja ma charakter kompetencyjny. Nie opisuje samodzielnie, na czym polegają wskazane czynności, ani nie określa przesłanek ich podjęcia. W tym zakresie odsyła do konkretnych jednostek rozporządzenia, wymieniając jeden przepis w całości, art. 13 ust. 2, oraz dwa ustępy art. 17, ust. 4 i 5. Zakres kompetencji Prokuratora Generalnego wynika więc z połączenia treści art. 95f oraz treści tych wskazanych jednostek.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na jednoznacznym przypisaniu określonych działań Prokuratorowi Generalnemu. Pozwala to ustalić, jaki organ jest właściwy w sprawach objętych odesłaniem, bez rozszerzania tej kompetencji na inne czynności, których art. 95f nie wymienia. Przepis nie ustanawia ogólnej właściwości Prokuratora Generalnego we wszystkich sprawach związanych z rozporządzeniem 2017/1939, lecz odnosi ją wyłącznie do czynności określonych w art. 13 ust. 2 oraz art. 17 ust. 4 i 5.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 810.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 95e. pp Art. 96. pp