Art. 116. p.p. Urlop dla poratowania zdrowia

§ 1. Prokurator Krajowy może udzielić prokuratorowi płatnego urlopu dla poratowania zdrowia.

§ 2. Urlop dla poratowania zdrowia nie może przekraczać 6 miesięcy i nie może być udzielony, jeżeli prokurator nie wykonywał czynności przez okres roku z powodu choroby.

Komentarz do Art. 116. pp

Przepis określa zasady udzielania prokuratorowi płatnego urlopu dla poratowania zdrowia. Uprawnienie do udzielenia takiego urlopu zostało przyznane Prokuratorowi Krajowemu. Oznacza to, że przepis wskazuje zarówno organ właściwy do podjęcia decyzji, jak i charakter urlopu, który zachowuje odpłatność.

Urlop jest ograniczony czasowo. Nie może trwać dłużej niż 6 miesięcy, dlatego nawet udzielenie go w związku ze stanem zdrowia nie pozwala na przekroczenie tego maksymalnego okresu. Limit ten wyznacza górną granicę jednego urlopu określonego w przepisie.

Przepis przewiduje także ograniczenie związane z wcześniejszą nieobecnością prokuratora. Urlop dla poratowania zdrowia nie może zostać udzielony, jeżeli prokurator przez okres roku nie wykonywał czynności z powodu choroby. Dla zastosowania tego ograniczenia znaczenie mają więc dwa elementy, brak wykonywania czynności oraz jego przyczyna w postaci choroby, a także okres trwający rok.

W praktyce regulacja wyznacza ramy korzystania z tego rodzaju urlopu. Z jednej strony przewiduje możliwość udzielenia płatnego urlopu przez wskazany organ, z drugiej strony ustanawia maksymalny czas jego trwania i przeszkodę związaną z rocznym niewykonywaniem czynności z powodu choroby. Przepis nie określa innych warunków ani trybu udzielania urlopu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 810.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 115. pp Art. 117. pp