Art. 93. Elementy składowe zawiadomienia

W zawiadomieniu o posiedzeniu oznacza się:

1) imię, nazwisko albo nazwę i siedzibę zawiadamianego oraz adres zawiadamianego;

2) sąd oraz miejsce i czas posiedzenia;

3) skarżącego oraz przedmiot sprawy;

4) cel posiedzenia;

5) skutki niestawiennictwa.

Komentarz do Art. 93.

Przepis określa obowiązkową treść zawiadomienia o posiedzeniu. Zawiadomienie powinno pozwalać jednoznacznie ustalić, kogo dotyczy, przed jakim sądem i w jakim terminie odbędzie się posiedzenie oraz czego dotyczy sprawa i samo posiedzenie.

W pierwszej kolejności należy oznaczyć zawiadamianego, podając jego imię i nazwisko albo nazwę, siedzibę oraz adres. Następnie zawiadomienie musi wskazywać sąd, a także miejsce i czas posiedzenia. Dzięki temu adresat otrzymuje podstawowe informacje organizacyjne dotyczące planowanej czynności.

Dokument powinien również zawierać oznaczenie skarżącego oraz przedmiotu sprawy. Pozwala to powiązać posiedzenie z konkretną sprawą i określić, czego ona dotyczy. Kolejnym wymaganym elementem jest wskazanie celu posiedzenia, czyli informacji o tym, w jakim celu zostało ono wyznaczone.

Ostatnim elementem jest określenie skutków niestawiennictwa. Przepis wymaga więc, aby adresat został poinformowany nie tylko o terminie i miejscu posiedzenia, lecz także o konsekwencjach braku obecności. Każdy z wymienionych elementów stanowi część zawiadomienia, a regulacja obejmuje zarówno dane identyfikujące zawiadamianego i sprawę, jak i informacje dotyczące organizacji oraz celu posiedzenia. Artykuł porządkuje w ten sposób zakres informacji, które powinny zostać przekazane w związku z posiedzeniem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 92.Art. 94.