Art. 40. Wykładnia pełnomocnictwa

Zakres, czas trwania i skutki umocowania szerszego niż pełnomocnictwo, o którym mowa w art. 36, ocenia się według treści pełnomocnictwa oraz przepisów prawa cywilnego.

Komentarz do Art. 40.

Przepis określa sposób ustalania zakresu, czasu trwania oraz skutków umocowania szerszego niż pełnomocnictwo, o którym mowa w art. 36. Nie wskazuje samodzielnie szczegółowych granic takiego umocowania ani nie przesądza o jego treści. Odsyła w tym zakresie do dwóch podstaw oceny: treści konkretnego pełnomocnictwa oraz przepisów prawa cywilnego.

Znaczenie ma zatem przede wszystkim to, co zostało zapisane w dokumencie pełnomocnictwa. Z jego treści należy odczytywać, jak szerokie jest umocowanie, jak długo obowiązuje oraz jakie wywołuje skutki. Sama nazwa lub ogólne określenie pełnomocnictwa nie zastępuje analizy jego postanowień. Przepis nie ustanawia też odrębnych reguł interpretacyjnych, lecz wskazuje, że ocena powinna uwzględniać również przepisy prawa cywilnego.

W praktyce art. 40 wyznacza więc ramy oceny umocowania szerszego niż pełnomocnictwo wskazane w art. 36. Pozwala rozdzielić trzy kwestie: zakres, czyli czynności i działania objęte umocowaniem, czas trwania, czyli okres, w którym może ono wywoływać skutki, oraz skutki umocowania, czyli następstwa wynikające z jego udzielenia. Każda z tych kwestii podlega ocenie na podstawie treści pełnomocnictwa i właściwych przepisów prawa cywilnego. Przepis akcentuje tym samym, że skuteczność i granice szerszego umocowania nie wynikają wyłącznie z samego faktu jego udzielenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 39.Art. 41.