Art. 38. Podpis zastępczy

Za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pełnomocnictwo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała.

Komentarz do Art. 38.

Przepis określa sposób podpisania pełnomocnictwa w sytuacji, gdy strona nie może podpisać go osobiście. W takim przypadku dokument podpisuje osoba upoważniona przez stronę. Upoważnienie jest więc warunkiem działania tej osoby, a podpis nie może pochodzić od dowolnej osoby trzeciej.

Podpis osoby upoważnionej nie wyczerpuje jednak wszystkich wymagań. W pełnomocnictwie należy także wskazać przyczynę, dla której strona sama się nie podpisała. Chodzi o wyraźne odnotowanie, dlaczego podpis składa inna osoba. Przyczyna ta powinna być wymieniona w treści dokumentu, a nie pozostawiona wyłącznie w domyśle.

Regulacja łączy zatem dwa elementy: działanie osoby umocowanej przez stronę oraz wskazanie powodu braku jej własnego podpisu. Spełnienie obu tych wymagań pozwala ustalić, że podpis złożyła osoba działająca w imieniu strony i że istniała przyczyna, która uniemożliwiła stronie podpisanie pełnomocnictwa osobiście. Przepis nie wskazuje szczególnej formy upoważnienia ani nie wymienia rodzajów przyczyn. Z jego treści wynika natomiast obowiązek ich podania w dokumencie, którego dotyczy podpis.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 37a.Art. 39.