Art. 257. Pozostawienie wniosku bez rozpoznania

Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Komentarz do Art. 257.

Przepis określa skutek niezachowania wymagań dotyczących wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek powinien zostać złożony na urzędowym formularzu. Jeżeli strona złoży go w innej formie, przepis przewiduje pozostawienie takiego wniosku bez rozpoznania.

Tak samo traktowany jest wniosek, którego braki nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie. Oznacza to, że występują dwie samodzielne przesłanki zastosowania tej regulacji: brak urzędowego formularza albo nieuzupełnienie braków w wyznaczonym terminie. Nie jest konieczne jednoczesne wystąpienie obu tych okoliczności.

Sformułowanie „pozostawia się bez rozpoznania” wskazuje, że wniosek dotknięty jedną z opisanych wad nie jest rozpatrywany w ramach tej procedury. Przepis nie określa ani rodzaju braków, które mogą wymagać uzupełnienia, ani długości zakreślonego terminu. Nakłada natomiast na stronę obowiązek zachowania wymaganej formy wniosku oraz usunięcia wskazanych braków w czasie określonym w toku postępowania. Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że sama treść żądania przyznania prawa pomocy nie wystarcza do merytorycznego zajęcia się wnioskiem, jeżeli nie został on złożony na urzędowym formularzu albo nie został uzupełniony w terminie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 256.Art. 258.