Art. 251. Wygaśnięcie prawa pomocy

Przyznanie prawa pomocy wygasa ze śmiercią strony, która je uzyskała.

Komentarz do Art. 251.

Przepis określa skutek śmierci strony w odniesieniu do przyznanego jej prawa pomocy. Jeżeli strona uzyskała prawo pomocy, uprawnienie to wygasa z chwilą jej śmierci. Oznacza to, że prawo pomocy jest związane z konkretną stroną, której zostało przyznane, a nie funkcjonuje niezależnie od niej.

Kluczowe znaczenie mają dwa elementy. Po pierwsze, musi chodzić o stronę, która wcześniej uzyskała prawo pomocy. Po drugie, zdarzeniem powodującym wygaśnięcie tego prawa jest śmierć tej właśnie strony. Przepis nie uzależnia wygaśnięcia od dodatkowych przesłanek ani od odrębnego rozstrzygnięcia. Posługuje się bezpośrednim powiązaniem czasowym między śmiercią strony a wygaśnięciem przyznanego jej prawa.

W praktyce regulacja wyznacza granicę obowiązywania prawa pomocy. Prawo to przestaje istnieć wraz ze śmiercią osoby, której zostało przyznane. Przepis odnosi ten skutek wyłącznie do prawa pomocy uzyskanego przez zmarłą stronę. Nie określa natomiast innych następstw śmierci strony ani nie reguluje sytuacji procesowej pozostałych uczestników postępowania. Jego funkcją jest zatem jednoznaczne wskazanie, że śmierć beneficjenta kończy trwanie przyznanego mu prawa pomocy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 250.Art. 252.