Art. 235. Rozszerzenie zakresu poboru opłaty kancelaryjnej

Opłatę kancelaryjną pobiera się także za odpisy, wyciągi, kopie i wydruki oraz zaświadczenia i inne dokumenty wydawane na podstawie zbiorów gromadzonych i prowadzonych w sądzie poza aktami sprawy.

Komentarz do Art. 235.

Przepis określa, za jakie materiały i dokumenty pobiera się opłatę kancelaryjną, gdy są one wydawane na podstawie zbiorów gromadzonych i prowadzonych w sądzie poza aktami sprawy. Opłata dotyczy nie tylko dokumentów w tradycyjnej postaci, lecz także ich różnych form utrwalenia lub przedstawienia.

Zakres przepisu obejmuje w szczególności:

odpisy,
wyciągi,
kopie,
wydruki,
zaświadczenia,
inne dokumenty.

Wyliczenie ma charakter szeroki. Oprócz wskazanych wprost odpisów, wyciągów, kopii, wydruków i zaświadczeń opłatą objęte są również inne dokumenty, jeżeli są wydawane na podstawie zbiorów prowadzonych w sądzie poza aktami sprawy. Decydujące znaczenie ma więc zarówno rodzaj wydawanego materiału, jak i źródło, z którego został on sporządzony lub na podstawie którego go wydano.

Przepis odróżnia takie zbiory od akt sprawy. Oznacza to, że odnosi się do dokumentów opartych na zasobach sądowych funkcjonujących poza konkretnymi aktami postępowania. Nie określa natomiast wysokości opłaty, sposobu jej obliczania ani zasad jej pobierania. Jego znaczenie polega na wskazaniu, że samo wydanie wymienionych materiałów i dokumentów z takich zbiorów wiąże się z opłatą kancelaryjną. W praktyce przepis porządkuje podstawę pobierania opłaty w sytuacjach, w których sąd udostępnia informacje lub dokumenty pochodzące z własnych, pozaprocesowych zbiorów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 234.Art. 235a.