Art. 213. Wydatki

Do wydatków zalicza się w szczególności:

1) należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie;

2) koszty ogłoszeń oraz diety i koszty podróży należne sędziom i pracownikom sądowym z powodu wykonania czynności sądowych poza budynkiem sądowym, określone w odrębnych przepisach.

Komentarz do Art. 213.

Przepis określa, jakie należności i koszty zalicza się do wydatków w postępowaniu. Wskazuje przy tym przykłady wydatków, używając sformułowania „w szczególności”, co oznacza, że wymienione pozycje nie tworzą zamkniętego katalogu.

Pierwsza grupa obejmuje należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie. Związek z konkretnym postępowaniem jest tu wyraźnie zaznaczony, a wydatkiem jest należność przysługująca osobom wykonującym te funkcje.

Druga grupa obejmuje kilka rodzajów kosztów. Są to koszty ogłoszeń, a także diety i koszty podróży należne sędziom oraz pracownikom sądowym. Te ostatnie wydatki muszą wynikać z wykonywania czynności sądowych poza budynkiem sądowym. Ich wysokość lub zasady określają odrębne przepisy, do których art. 213 odsyła bez ich przytaczania.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na uporządkowaniu podstawowych kategorii wydatków związanych z funkcjonowaniem postępowania. Pozwala on odróżnić koszty związane z udziałem tłumacza lub kuratora od kosztów ogłoszeń oraz wydatków ponoszonych w związku z czynnościami sądowymi wykonywanymi poza siedzibą sądu. Jednocześnie przepis wskazuje istotne warunki przypisania poszczególnych pozycji do wydatków, takie jak ustanowienie tłumacza lub kuratora w danej sprawie oraz związek diet i kosztów podróży z czynnościami wykonywanymi poza budynkiem sądowym.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 212.Art. 214.