Art. 208. Zasada zawinienia

Niezależnie od wyników spraw, o których mowa w art. 200, art. 203, art. 204 i art. 207, sąd może włożyć na stronę obowiązek zwrotu kosztów – w całości lub w części – wywołanych jej niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem.

Komentarz do Art. 208.

Przepis ustanawia szczególną podstawę obciążenia strony kosztami, niezależną od wyniku sprawy, o której mowa w art. 200, art. 203, art. 204 i art. 207. Oznacza to, że samo rozstrzygnięcie sprawy według zasad wynikających z tych przepisów nie wyklucza nałożenia na stronę dodatkowego obowiązku zwrotu kosztów.

Warunkiem zastosowania art. 208 jest stwierdzenie przez sąd, że strona postępowała niesumiennie albo oczywiście niewłaściwie. Przepis nie wskazuje zamkniętego katalogu takich zachowań, lecz wymaga, aby sposób działania strony uzasadniał przypisanie jednej z tych cech. Jednocześnie zwrotowi podlegają tylko koszty wywołane takim postępowaniem, a więc pozostające z nim w związku. Nie chodzi zatem o automatyczne obciążenie strony wszystkimi kosztami sprawy.

Decyzja w tym zakresie należy do sądu, na co wskazuje użycie sformułowania „może”. Sąd nie ma więc obowiązku nakładania tego obowiązku w każdej sprawie, nawet jeśli uzna zachowanie strony za niesumienne lub oczywiście niewłaściwe. Jeżeli jednak zdecyduje się zastosować przepis, może określić obowiązek zwrotu kosztów w całości albo w części. Zakres obciążenia powinien odnosić się do kosztów wywołanych konkretnym zachowaniem strony, a nie do samego faktu, że brała ona udział w postępowaniu. Praktyczne znaczenie regulacji polega na tym, że wynik sprawy nie przesądza o rozliczeniu kosztów powstałych wskutek nagannego sposobu postępowania strony.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 207.Art. 209.