Art. 166. Odesłanie

Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Komentarz do Art. 166.

Przepis określa relację między postanowieniami a wyrokami. Ustanawia zasadę, zgodnie z którą do postanowień należy stosować odpowiednio przepisy dotyczące wyroków, o ile ustawa nie przewiduje odmiennego rozwiązania. Oznacza to, że regulacje odnoszące się do wyroków stanowią punkt odniesienia także przy postanowieniach, jednak ich zastosowanie nie ma charakteru bezwzględnego ani automatycznego w każdym zakresie.

Kluczowe znaczenie ma zwrot „odpowiednio”. Wskazuje on, że przepisy o wyrokach mają być wykorzystywane przy postanowieniach z uwzględnieniem charakteru tych rozstrzygnięć. Przepis nie tworzy więc odrębnego, szczegółowego katalogu wszystkich reguł dotyczących postanowień, lecz odsyła do istniejących regulacji o wyrokach. Zakres tego odesłania wyznacza sama ustawa.

Jednocześnie przepis wprowadza wyraźne zastrzeżenie. Jeżeli ustawa stanowi inaczej, pierwszeństwo ma szczególna regulacja odnosząca się do postanowień. W takiej sytuacji nie stosuje się ogólnej zasady o odpowiednim stosowaniu przepisów o wyrokach w zakresie, w którym ustawa przewiduje własne rozwiązanie. Znaczenie praktyczne przepisu polega zatem na ujednoliceniu zasad dotyczących obu rodzajów rozstrzygnięć, przy zachowaniu pierwszeństwa przepisów szczególnych. Sygnalizuje on także, że przy analizie postanowienia należy najpierw uwzględnić regulacje odnoszące się bezpośrednio do niego, a następnie sięgnąć do przepisów o wyrokach, jeżeli ustawa nie wyłącza takiego zastosowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 165.Art. 167.