Art. 158. Wykładnia wyroku

Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Komentarz do Art. 158.

Przepis określa sposób rozstrzygania wątpliwości dotyczących treści wydanego wyroku. Jeżeli treść wyroku budzi wątpliwości, właściwy do ich rozstrzygnięcia jest sąd, który wydał ten wyrok. Rozstrzygnięcie następuje w formie postanowienia, a więc odrębnego rozstrzygnięcia sądu odnoszącego się do znaczenia lub zakresu treści zawartej w wyroku.

Regulacja wskazuje dwa podstawowe elementy. Po pierwsze, przedmiotem działania sądu są wyłącznie wątpliwości co do treści wyroku. Po drugie, przepis określa zarówno organ właściwy do ich rozstrzygnięcia, jak i formę tego rozstrzygnięcia. Nie przewiduje natomiast wydawania w tym przedmiocie kolejnego wyroku, lecz postanowienie.

Postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że przepis dopuszcza rozpoznanie tej kwestii bez przeprowadzania posiedzenia jawnego. Jest to uprawnienie sądu, a nie bezwzględny nakaz, ponieważ użyte sformułowanie „może wydać” pozostawia sądowi możliwość wyboru takiego trybu. Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że wątpliwości odnoszące się do treści wyroku są rozstrzygane przez sąd, który zna sprawę i wydał dane orzeczenie, w formie postanowienia, także bez posiedzenia jawnego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 157.Art. 159.