Art. 138. Elementy składowe sentencji

Sentencja wyroku powinna zawierać: oznaczenie sądu, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta oraz prokuratora, jeżeli brał udział w sprawie, datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku, imię i nazwisko lub nazwę skarżącego, przedmiot zaskarżenia oraz rozstrzygnięcie sądu.

Komentarz do Art. 138.

Przepis określa, jakie elementy powinna zawierać sentencja wyroku, czyli część przedstawiająca podstawowe informacje o rozpoznanej sprawie i rozstrzygnięciu sądu. Wymienione składniki pozwalają ustalić, jaki sąd wydał wyrok, kto uczestniczył w jego wydaniu oraz czego dotyczyło postępowanie.

Sentencja powinna wskazywać:

sąd,
imiona i nazwiska sędziów,
protokolanta,
prokuratora, jeżeli brał udział w sprawie,
datę i miejsce rozpoznania sprawy oraz wydania wyroku,
imię i nazwisko albo nazwę skarżącego,
przedmiot zaskarżenia,
rozstrzygnięcie sądu.

Przepis rozróżnia dane, które powinny zostać zamieszczone w każdym przypadku, od informacji zależnej od udziału prokuratora. Wskazanie prokuratora jest wymagane tylko wtedy, gdy brał on udział w sprawie. Z kolei skarżący może być oznaczony imieniem i nazwiskiem albo nazwą, zależnie od tego, jakiego rodzaju podmiot występuje w sprawie.

Znaczenie praktyczne tego przepisu polega na uporządkowaniu minimalnej treści sentencji. Powinna ona jednocześnie identyfikować sąd i osoby związane z rozpoznaniem sprawy, określać czas i miejsce czynności, wskazywać skarżącego oraz przedmiot zaskarżenia, a przede wszystkim przedstawiać rozstrzygnięcie sądu. Dzięki temu sama sentencja zawiera podstawowe informacje potrzebne do ustalenia, czego dotyczył wyrok i jaki był jego wynik.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 137.Art. 139.