Art. 113. Zamknięcie rozprawy

§ 1. Przewodniczący zamyka rozprawę, gdy sąd uzna sprawę za dostatecznie wyjaśnioną.

§ 2. Można zamknąć rozprawę również w przypadku, gdy ma być przeprowadzony jeszcze uzupełniający dowód z dokumentów znanych stronom, a przeprowadzenie rozprawy co do tego dowodu sąd uzna za zbyteczne.

Komentarz do Art. 113.

Przepis określa moment, w którym rozprawa może zostać zakończona, oraz przewiduje szczególną sytuację pozwalającą na jej zamknięcie mimo konieczności przeprowadzenia jeszcze jednego dowodu.

Zgodnie z § 1 przewodniczący zamyka rozprawę wtedy, gdy sąd uzna sprawę za dostatecznie wyjaśnioną. Oznacza to, że dalsze prowadzenie rozprawy nie jest już potrzebne do wyjaśnienia okoliczności sprawy w zakresie wymaganym do jej rozstrzygnięcia. Przesłanka ta opiera się na ocenie sądu, a czynność zamknięcia rozprawy wykonuje przewodniczący.

§ 2 dopuszcza zamknięcie rozprawy także wtedy, gdy ma zostać przeprowadzony jeszcze uzupełniający dowód z dokumentów. Muszą być jednak spełnione dwa warunki. Po pierwsze, dokumenty te powinny być znane stronom. Po drugie, sąd musi uznać, że przeprowadzenie rozprawy w odniesieniu do tego dowodu jest zbędne. Przepis dotyczy zatem dowodu dokumentowego, który ma jedynie uzupełnić materiał sprawy, a jego przeprowadzenie nie wymaga dalszej rozprawy.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na rozdzieleniu zakończenia rozprawy od całkowitego zakończenia czynności dowodowych. Co do zasady rozprawa kończy się po uznaniu sprawy za dostatecznie wyjaśnioną. Wyjątkowo może zostać zamknięta również wtedy, gdy pozostaje jeszcze uzupełniający dowód z dokumentów, jeżeli jego charakter i znajomość przez strony sprawiają, że osobne przeprowadzenie rozprawy nie jest potrzebne.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 112.Art. 114.