Art. 107. Nieobecność stron

Nieobecność stron lub ich pełnomocników na rozprawie nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.

Komentarz do Art. 107.

Przepis określa skutek nieobecności stron albo ich pełnomocników na rozprawie. Sama nieobecność tych osób nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, co oznacza, że rozprawa i rozpatrywanie sprawy nie muszą zostać przerwane tylko dlatego, że strona lub jej pełnomocnik nie są obecni.

Reguła obejmuje dwa podmioty wskazane w przepisie: strony oraz ich pełnomocników. Odnosi się zarówno do sytuacji, w której nieobecna jest strona, jak i do sytuacji, w której na rozprawie nie pojawia się jej pełnomocnik. Przepis nie różnicuje tych przypadków i nie uzależnia możliwości rozpoznania sprawy od obecności którejkolwiek z tych osób.

Znaczenie praktyczne tego rozwiązania polega na tym, że obecność stron lub pełnomocników nie jest warunkiem samego rozpoznania sprawy na rozprawie. Nieobecność nie powoduje więc automatycznego wstrzymania czynności związanych z rozpoznawaniem sprawy. Przepis koncentruje się wyłącznie na skutku procesowym tej nieobecności, wskazując, że nie blokuje ona rozpoznania sprawy. Dotyczy to nieobecności na rozprawie, a więc sytuacji, gdy rozprawa została wyznaczona i odbywa się bez udziału strony, jej pełnomocnika albo obu tych osób.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 143.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 106.Art. 108.