Art. 56. p.n. Ustanowienie obrońcy

Obwiniony może ustanowić obrońcę spośród notariuszy, adwokatów lub radców prawnych.

Komentarz do Art. 56. pn

Przepis określa, kto może zostać ustanowiony obrońcą obwinionego. Obwiniony może wybrać obrońcę wyłącznie spośród trzech grup zawodowych: notariuszy, adwokatów lub radców prawnych. Oznacza to, że wskazane osoby są w tym przepisie traktowane jako podmioty uprawnione do pełnienia funkcji obrońcy, a wybór należy do obwinionego.

Regulacja ma charakter porządkujący. Nie wskazuje jednego obowiązkowego rodzaju obrońcy ani nie uzależnia wyboru od konkretnej grupy zawodowej. Obwiniony może zatem ustanowić obrońcę będącego notariuszem, adwokatem albo radcą prawnym, przy czym przepis nie przewiduje w tym zakresie innych kategorii osób.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyznaczeniu zamkniętego kręgu osób, spośród których można wybrać obrońcę. Samo użycie słowa „może” wskazuje, że ustanowienie obrońcy jest uprawnieniem obwinionego, a nie obowiązkiem wynikającym z tego przepisu. Przepis nie określa natomiast sposobu ustanowienia obrońcy, zakresu jego czynności ani zasad jego udziału w sprawie. Dotyczy wyłącznie tego, że obrońcą może być osoba należąca do jednej z trzech wymienionych grup zawodowych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 614.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 55. pn Art. 57. pn