Art. 34. Wejście ustawy w życie i wyjątki od terminu

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., z wyjątkiem przepisów art. 9 pkt 8, art. 16 pkt 10, art. 24 ust. 1 pkt 5, art. 26 ust. 1 pkt 5 i art. 31, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Komentarz do Art. 34.

Przepis określa moment rozpoczęcia obowiązywania ustawy oraz wprowadza wyjątek dotyczący kilku wskazanych regulacji. Zasadą jest wejście ustawy w życie 1 stycznia, natomiast przepisy wymienione odrębnie zaczynają obowiązywać w innym terminie, po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Wyjątek obejmuje: art. 9 pkt 8, art. 16 pkt 10, art. 24 ust. 1 pkt 5, art. 26 ust. 1 pkt 5 oraz art. 31. Przepis nie różnicuje terminu wejścia w życie poszczególnych elementów tej grupy, dlatego wszystkie wymienione regulacje mają rozpocząć obowiązywanie po upływie tego samego okresu, liczonego od dnia ogłoszenia. Pozostała część ustawy jest objęta terminem wskazanym jako 1 stycznia.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że ustanawia on dwa terminy wejścia w życie ustawy. Ustalenie, który termin ma zastosowanie, wymaga sprawdzenia, czy dana regulacja została wymieniona w katalogu wyjątków. Jeżeli nie znajduje się wśród art. 9 pkt 8, art. 16 pkt 10, art. 24 ust. 1 pkt 5, art. 26 ust. 1 pkt 5 i art. 31, podlega zasadzie ogólnej. Jeżeli została wskazana, obowiązuje dopiero po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Artykuł 34 pełni więc funkcję przepisu końcowego, porządkując rozpoczęcie stosowania całej ustawy i wyodrębnionych w niej przepisów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 636.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 33.