Art. 52. Termin sporządzenia aktu urodzenia i adnotacja o martwym urodzeniu

1. Akt urodzenia sporządza się w dniu zgłoszenia urodzenia dziecka, a jeżeli zgłoszenie urodzenia nastąpiło w sposób określony w art. 17 albo w art. 58a – w następnym dniu roboczym po dniu zgłoszenia urodzenia.

2. Jeżeli dziecko urodziło się martwe, nie sporządza się aktu zgonu, a sporządza się akt urodzenia z adnotacją, że dziecko urodziło się martwe.

Komentarz do Art. 52.

Przepis określa, kiedy sporządza się akt urodzenia oraz jak postępuje się w przypadku urodzenia martwego dziecka. Zasadą jest sporządzenie aktu urodzenia w dniu zgłoszenia urodzenia dziecka. Ustęp 1 przewiduje jednak przesunięcie tego terminu, jeżeli zgłoszenie nastąpiło w sposób określony w art. 17 albo w art. 58a. W takim przypadku akt urodzenia sporządza się w następnym dniu roboczym po dniu zgłoszenia urodzenia.

Ustęp 2 dotyczy sytuacji, gdy dziecko urodziło się martwe. W takim przypadku nie sporządza się aktu zgonu. Zamiast tego sporządza się akt urodzenia, który musi zawierać adnotację, że dziecko urodziło się martwe. Przepis rozdziela więc dwie kwestie: termin sporządzenia aktu urodzenia oraz rodzaj aktu sporządzanego w związku z urodzeniem martwego dziecka.

W praktyce regulacja wskazuje, jaki dokument powinien zostać sporządzony i kiedy ma to nastąpić. Przy zwykłym zgłoszeniu decydujący jest dzień zgłoszenia, natomiast przy zgłoszeniu dokonanym w trybie wskazanym w art. 17 albo art. 58a czynność przypada na następny dzień roboczy. W przypadku urodzenia martwego dziecka właściwym dokumentem pozostaje akt urodzenia, uzupełniony o wymaganą adnotację, a nie akt zgonu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2014 r. poz. 1741.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 51.Art. 53.