Art. 125. p.k. Zgoda państwa przyjmującego

Powołanie konsula honorowego wymaga zgody państwa przyjmującego.

Komentarz do Art. 125. pk

Przepis ustanawia jednoznaczny warunek powołania konsula honorowego: konieczne jest uzyskanie zgody państwa przyjmującego. Oznacza to, że samo podjęcie decyzji o powołaniu przez właściwe organy nie wystarcza do skutecznego dokonania tej czynności. Zgoda państwa przyjmującego ma charakter niezbędny, a więc jej brak uniemożliwia powołanie konsula honorowego.

Regulacja wskazuje również, czyjej zgody należy wymagać. Nie chodzi o zgodę dowolnego podmiotu, lecz o stanowisko państwa, na którego terytorium konsul honorowy ma wykonywać swoją funkcję. Przepis nie określa jednak, w jakiej formie zgoda powinna zostać wyrażona, kto dokładnie występuje w imieniu państwa przyjmującego ani na jakim etapie procedury należy ją uzyskać. Nie rozstrzyga także, jakie są skutki odmowy ani czy zgoda może być uzależniona od dodatkowych warunków.

Znaczenie praktyczne tej regulacji polega na tym, że powołanie konsula honorowego nie jest wyłącznie sprawą państwa, które zamierza go powołać. Do dokonania powołania potrzebna jest akceptacja państwa przyjmującego, co podkreśla, że wykonywanie funkcji konsula honorowego na jego terytorium wymaga uwzględnienia stanowiska tego państwa. Przepis pełni zatem funkcję warunku wstępnego dla powołania, pozostawiając poza swoim zakresem szczegółowe zasady uzyskiwania i dokumentowania zgody.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1329.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 124. pk Art. 126. pk