Art. 9. Tytuły konsularne urzędników konsularnych

1. Urzędnikowi konsularnemu nadaje się tytuł konsularny.

2. Ustanawia się następujące tytuły konsularne:

1) konsul generalny;

2) konsul;

3) wicekonsul;

4) attaché konsularny.

3. Tytuł konsularny nadaje dyrektor generalny służby zagranicznej z uwzględnieniem stopnia dyplomatycznego posiadanego przez urzędnika konsularnego.

4. Urzędnik konsularny używa tytułu konsularnego za zgodą państwa przyjmującego.

Komentarz do Art. 9.

Przepis określa zasady nadawania i używania tytułu konsularnego przez urzędnika konsularnego. Zgodnie z ust. 1 każdemu urzędnikowi konsularnemu nadaje się taki tytuł, co oznacza, że tytuł konsularny jest elementem związanym z pełnieniem funkcji urzędnika konsularnego.

Ust. 2 zawiera zamknięty wykaz tytułów konsularnych. Są to: konsul generalny, konsul, wicekonsul oraz attaché konsularny. Przepis porządkuje więc podstawowe nazwy tytułów, którymi mogą posługiwać się urzędnicy konsularni.

Zgodnie z ust. 3 tytuł nadaje dyrektor generalny służby zagranicznej. Przy podejmowaniu tej czynności uwzględnia się stopień dyplomatyczny posiadany przez danego urzędnika konsularnego. Oznacza to, że nadanie tytułu nie jest pozostawione dowolnemu podmiotowi i powinno uwzględniać wskazaną w przepisie okoliczność dotyczącą urzędnika.

Ust. 4 wprowadza dodatkowy warunek związany z używaniem tytułu. Urzędnik konsularny może używać nadanego mu tytułu za zgodą państwa przyjmującego. Samo nadanie tytułu przez dyrektora generalnego służby zagranicznej oraz jego używanie to zatem dwie odrębne kwestie. W praktyce przepis wskazuje zarówno dostępne tytuły i organ właściwy do ich nadawania, jak i znaczenie zgody państwa przyjmującego dla posługiwania się tytułem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1274.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 8.Art. 10.