Art. 86. Przypadki wydawania postanowień przez konsula

Konsul wydaje postanowienia:

1) w kwestiach wynikających w toku postępowania i nierozstrzygających o istocie sprawy;

2) odmawiając wykonania czynności;

3) umarzając postępowanie, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe lub wnosi o to strona.

Komentarz do Art. 86.

Przepis określa trzy sytuacje, w których konsul wydaje postanowienie. Chodzi o rozstrzygnięcia podejmowane w toku postępowania, ale dotyczące kwestii innych niż sama istota sprawy, o odmowę wykonania czynności oraz o umorzenie postępowania.

Pierwsza kategoria obejmuje kwestie, które pojawiają się w trakcie postępowania i wymagają rozstrzygnięcia, lecz nie przesądzają o jego głównym przedmiocie. Postanowienie służy więc do uregulowania takich bieżących kwestii bez rozstrzygania istoty sprawy.

Drugi przypadek dotyczy odmowy wykonania czynności. Jeżeli konsul odmawia jej wykonania, robi to w formie postanowienia. Przepis nie ogranicza tej podstawy do określonego rodzaju czynności.

Trzecia sytuacja wiąże się z zakończeniem postępowania przez jego umorzenie. Jest ono możliwe, gdy postępowanie stało się „bezprzedmiotowe”, a także wtedy, gdy wnosi o to strona. W obu przypadkach decyzja konsula przyjmuje formę postanowienia.

Znaczenie przepisu polega na wskazaniu formy rozstrzygnięcia konsula w trzech odmiennych sytuacjach: przy rozstrzyganiu kwestii powstałych w toku postępowania, przy odmowie wykonania czynności oraz przy umorzeniu postępowania. Przepis wyraźnie odróżnia pierwszą kategorię od rozstrzygnięcia o istocie sprawy, a przy umorzeniu wskazuje dwie podstawy, bezprzedmiotowość postępowania albo wniosek strony.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1274.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 85.Art. 87.