Art. 80. Zakaz żądania dowodów z ewidencji i rejestrów

Konsul nie może żądać od strony dowodów, jeżeli ustalenie faktów jest możliwe na podstawie ewidencji, rejestrów lub wykazów prowadzonych przez konsula.

Komentarz do Art. 80.

Przepis określa ograniczenie dotyczące żądania dowodów przez konsula. Jeżeli ustalenie faktów jest możliwe na podstawie ewidencji, rejestrów lub wykazów prowadzonych przez konsula, konsul nie może żądać od strony dodatkowych dowodów w tym zakresie. Kluczowe znaczenie ma więc sposób ustalenia faktów oraz źródło informacji, z którego można je ustalić. Ograniczenie znajduje zastosowanie wtedy, gdy odpowiednie dane znajdują się w dokumentacji prowadzonej przez samego konsula. Nie chodzi zatem o każdą sytuację, w której istnieją jakiekolwiek informacje o faktach, lecz o przypadek, w którym fakty mogą zostać ustalone na podstawie wskazanych w przepisie ewidencji, rejestrów lub wykazów.

Regulacja wyznacza sposób postępowania konsula wobec strony. W opisanej sytuacji podstawą ustalenia faktów powinny być posiadane przez konsula dane, a nie dowody żądane od strony. Praktyczne znaczenie przepisu polega na wyłączeniu żądania dowodów, gdy potrzebne ustalenia wynikają już z dokumentacji prowadzonej przez konsula. Rozwiązanie to wiąże możliwość żądania dowodów z rzeczywistą potrzebą ich przedstawienia, a nie wyłącznie z samym prowadzeniem postępowania. Warunkiem zastosowania przepisu pozostaje możliwość ustalenia faktów na podstawie konkretnej ewidencji, rejestru lub wykazu prowadzonego przez konsula.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1274.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 79.Art. 81.