Art. 66. Doręczanie dokumentów i pism stronie lub pełnomocnikowi

Dokumenty lub pisma mające wpływ na przebieg postępowania lub je kończące, w tym decyzje i postanowienia, doręcza się stronie, a jeśli strona ustanowiła pełnomocnika – pełnomocnikowi, chyba że nie ma on miejsca zamieszkania lub siedziby w okręgu konsularnym.

Komentarz do Art. 66.

Przepis określa, komu należy doręczać dokumenty i pisma związane z postępowaniem konsularnym. Obejmuje zarówno materiały mające wpływ na jego przebieg, jak i takie, które postępowanie kończą. Wprost wskazano, że chodzi między innymi o decyzje i postanowienia, ale katalog dokumentów i pism nie ogranicza się wyłącznie do tych dwóch rodzajów.

Podstawową zasadą jest doręczenie pisma stronie postępowania. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, doręczenie następuje pełnomocnikowi, a nie stronie. Przepis wiąże więc sposób doręczenia z tym, czy w sprawie działa pełnomocnik ustanowiony przez stronę.

Od tej zasady przewidziano wyjątek dotyczący miejsca zamieszkania lub siedziby pełnomocnika. Pełnomocnik otrzymuje pisma tylko wtedy, gdy ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w okręgu konsularnym. Jeżeli ten warunek nie jest spełniony, przepis nie przyjmuje doręczania pełnomocnikowi na zasadach określonych w zdaniu głównym. Regulacja wskazuje zatem jednocześnie adresata doręczenia, znaczenie ustanowienia pełnomocnika oraz terytorialne ograniczenie związane z jego miejscem zamieszkania lub siedzibą. Praktycznie pozwala ustalić, czy pismo powinno zostać skierowane do strony, czy do ustanowionego pełnomocnika, z uwzględnieniem jego związku z okręgiem konsularnym.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1274.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 65.Art. 67.